Bunlar son satırlarım sana…
Zira bir rüzgârdım;
uçtum,
esip geldim sokağına.
Ya da bir yağmur sel oldum
gözlerinde.
Sonra kahvereng! gözler!n
çekti beni toprağına.
Kayboldum gözlerinde
ansızın…
Beni güzel hatırla!
Çünkü;
sevmişim seni bir gün.
Sana sırdaş olmak istedim,
dost olmak istedim.
Ben sana
her şey olmak istedim.
Alışıktım vefasızlığa,
el oldun,
kıyamadım.
Beni güzel hatırla!
Sayfalarca mektup bıraktım gözlerine,
şiirler yazdım geceleri.
Her gece çoğunu
yırtıp attım,
okumadım.
Günahımla, sevabımla
sessizce gittim senden.
Beni güzel hatırla!
Sana unutulmaz günler bırakıyorum,
yorgun geceler…
Gülüşümü,
gözlerimi sana,
sesimi bıraktım.
En güzel “merhabalar” bıraktım sana,
söylenmemiş sevgiyi bıraktım…
Edemediğim vedalar
kalsın durakların her birinde.
Beni çok,
ama çok güzel hatırla!
Dizlerimde uyuduğunu düşün,
saçını okşadığımı…
Çatık kaşlarına
hayranlıkla baktığımı düşün.
Düşün ki çıkmasın aklının ucundan;
üşüyen ellerini sıkıca sarmalayıp
nefesimle ısıttığımı.
Mutlu olduğun anları
getir göz önüne.
Seni her gördüğümde
ışıldayan gözlerime bak
son bir defa.
“Seni seviyorum.”
deyişimi çınlat kulaklarında.
Çınlasın ki ruhum
ayrılmasın ruhundan.
Birazdan kapını çalan kişinin
ben olduğumu hayal et.
Şaşıracağımı,
çatık kaşlarına,
kahve gözlerine hayranlıkla
bakacağımı hayal et.
Seni
hayallerinle baş başa bırakıyorum.
Beni güzel hatırla,
gidiyorum…
