Bir çocuk bir kuyunun kenarına oturmuş gözyaşı dökerek
ve dizini döve döve feryat ederek,
Usta bir hırsız bu çocuğu görünce gözyaşları döken
sormuş neydi üzülmesine neden.
O uydurarak ipinin koptuğunu
söylemiş altın küpünün kuyudan aşağıya düşmüş olduğunu.
Gecikmeden çıkarmış hırsız giysisini hareketini güçleştiren
ve soyunup kuyunun dibine inmiş hemen.
Küçük çocuk da hırsızın pelerinini sırtına atıp
gözden kaybolmuş fundalıklara dalıp.
Ama giriştiği tehlikeden sonra umudu boşa çıkınca
kaybolan pelerini yüzünden kederle çökmüş hırsız toprağa
söylenmiş usta hırsız yana yakıla şu nidayla
ve içini çeke çeke sıkıntı vermiş ulu tanrılara:
“Pelerinini yitireceğine iyice inansın bundan kelli
sanan kim olursa bir küpün sığ sularda gizlendiğini.”
Avianus, Kıssalar, Kabalcı Yayınları
