Körlük: “Öldü, işte o kadar, neden öldüğünün önemi yok, bir insanın neden öldüğünü sormak saçma bir davranış, ölüm nedeni zaman içinde unutulur, yalnızca o tek sözcük kalır, öldü.”
Görmek: “Şeytanın kulağı o kadar iyi duyar ki bazı şeylerin yüksek sesle söylenmesine ihtiyacı yok.”
Bilinmeyen Adanın Öyküsü: “Rüya hünerli bir sihirbazdır, varlıkların boyutlarını değiştiririr, yan yana uyuyan kişileri ayırır, birbirine uzaktaki kişileri kavuşturur.”
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş: “Sözcükler çok hareketli varlıklardır, bir günleri bir günlerine uymaz, gölgeler gibi istikrarsızdırlar, bir bakarsınız vardırlar, bir bakarsınız yok olurlar, sabun köpüğü gibidirler, hatta salyangozların nefes alışı gibidirler, hemen hemen hiç duyulmazlar, kesilip toprağa düşmüş kütüklere benzerler.”
Kabil: “Dökülen süte ağlamak işe yaramaz derler ama doğru değil bu, bir anlamda eğitici de, çünkü bu bize insanların bazı yaklaşımlarının ne ölçüde düşüncesiz olduğunu gösterir; şöyle ki, eğer süt dökülmüşse dökülmüştür ve bezle silmekten başka bir şey gelmez elden, ve eğer Habil iblisçe öldürülmüşse birisi onun yaşamını elinden aldığı içindir.”
Filin Yolculuğu: “Çoktan öğrenmiş olmamız gerektiği gibi insan ruhunun en doğru, en eksiksiz temsili bir labirenttir. Bu labirentin içinde her şey olanaklıdır.”
Kopyalanmış Adam: “Evrendeki tüm insanları aklamanın en iyi yolu, herkes suçlu olduğuna göre kimsenin suçlu olmadığı sonucuna varmaktır.”
İsa’ya Göre İncil: “Zina yaptığı için Musa’nın yasasına göre taşa tutulacak bir kadın gördü, ve insanlara dedi ki, Durun, aranızda günahsız olan varsa, ilk taşı o atsın.”
Ölümlü Nesneler: “Fakat intikamlar daima geri teper ve en çok acıyı intikam isteyenin kendisi çeker.”
Mağara: “Neyse ki kitaplar var. Onları raflara dizebilir, sandıklara doldurabilir, tozun ve güvelerin ellerine teslim edebilir, karanlık bodrum katlarına tıkıştırabilir, hatta yıllar boyunca dokunmayabilir, bakmayabiliriz ama kitaplar buna aldırış etmez, kendi içlerine kapanmış olarak yıllarca beklerler ve içerikleri kaybolmaz.”
