Bu şiir, şehrin paslı gürültüsüyle insanın içindeki suskun kuyuyu aynı anda duyuruyor. Kadıköy vapurunun kalabalığı, unutulmuş sokak lambaları, martıların beyhude dönüşleri ve lağım kıyılarında biriken hayat artıkları arasında dolaşan ses, bir kaybın çevresinde dönüp duruyor. “Mavi gök orda mı?” sorusu, göğe çevrilen bir bakışın ötesinde, hafızanın, sevginin ve yitip gitmeyen bir yüzün ardından yapılan derin bir yoklama gibi yankılanıyor. Şair, anılarla beslenen bir yalnızlığı, kendi kendine konuşan sokakları ve yaklaşan bir mevsimin eşiğinde duran şehri, kurşunî bir dere gibi ağır ağır akıtarak okuru da bu sorgunun içine çekiyor. Burada her görüntü, yanıp sönen bir kıyamet algısıyla titreşirken, şiir sonunda yine aynı soruya dönüyor: Bulutlar açmadıysa, mavi gök hâlâ orada mı?
mavi gök orda mı
bakıyorsun kuşlar
hazır
sokak lambaları yanık unutulmuş
bir kadıköy vapuru hınca hınç insan
çok geçmeyecek
martılar beyhude turlar atacak
kıyılar lağım konserve kutuları
mısır koçanları sevgi aranabilir yine
korkusuzca say koskoca kederlerini
bir kuyu bulunabilir aklımdan çıkmıyorsun
sen hala dizüstü
bunca anıyı besleyerek
sokaklarda avaz avaz konuşarak kendi kendinle
mektupları öpebilirsin kırmızı dudaklarınla
görür gibi olarak açıp baktığımı
bense şöyle diyorum
buradan bir acı kanamış boyuna
kuşlar hazır
öncü havalanmak üzre
şehri gelen bir mevsime bırakıyorlar
o vapur hala hınca hınç
kim bilir her biri hangi dünyaya sağır
çok geçmez aradan
kadınlar kapı önlerinde
ellerinde meşalelerle
aydınlatırlar gelip geçen erkek suratları
yorgun bir sarıyla ben de
geçeceğim önlerinden
aklımdan çıkmıyorsun dedim
başka türlüsünü yorgunum anlatmaya
telefonlar yan hücrede çalışıyor
bense kurşunî bir dere
ağaçlar hayvanlar bile kaygılı
onu bir mersedesten indirdi kalçasına kadar açılarak
mavi gök orda mı
yapayaşlı bir rum kadın
her şeyde yanıp sönen bir kıyamet algısı
haydi koşayım diyorum belki dağılır
koşuyorum
sancağımda kendi rüzgarımla ölgün kıpırtılar
hayır daha sevgili daha sevimli değil
ne başka bir gün ne başka bir zaman
çok geçmeyecek aradan
şöyle diyeceğim
bulutlar açmadı
mavi gök orda mı?
