Çocuk edebiyatının ve şiir dünyasının kendine özgü seslerinden Mevlana İdris Zengin’i rahmet ve hürmetle anıyoruz.
Onun yazdıkları, yalnızca çocuklara yönelik metinler değil; aynı zamanda hayal gücünün, incelikli bir bakışın ve insanın içindeki oyun duygusunun yeniden keşfiydi. Kelimeyi sertleştirmeden, yormadan, aksine yumuşatarak kullanan Mevlana İdris, edebiyatı bir sükûnet ve tebessüm alanına dönüştürmeyi başarmıştır.
Şiirlerinde ve hikâyelerinde çoğu zaman gündelik hayatın içinden doğan küçük ayrıntılar, bir masalın kapısını aralar. Onun dünyasında gerçek ile hayal birbirine uzak değil, tam tersine iç içedir. Bu yüzden metinleri hem çocuklara hem de yetişkinlere aynı anda seslenebilen nadir bir derinlik taşır.
Mevlana İdris Zengin, ardında yalnızca kitaplar değil; aynı zamanda kelimelere karşı daha şefkatli bir bakış bırakmıştır. Onun yazdıkları, edebiyatın sadece büyük sözlerle değil, küçük ve içten dokunuşlarla da büyüyebileceğini hatırlatır.
Vefatının ardından geriye kalan bu ses, bugün hâlâ okurunun zihninde bir oyun gibi sürmekte, bir masal gibi devam etmektedir.
Rahmetle anıyoruz.
