Şaşırıvermiştik… ortalık yaz gibi
Oysa ki trene bindiğimiz vakit
Kar yağıyordu İstanbul’da
Gözlerimiz buna şahit
Şaşırıvermiştik… ortalık yaz gibi
İlk günümüz bir otelde geçti
Ne pis yerdi otel aman
Ve ne tuhaf gelmişti bize Mersin,
Güneşin alnında küçük bir liman
İlk günümüz bir otelde geçti.
Nelere alışılmaz sanki zamanla
Zararsızdı işte havası ve suyu
Hâlâ düşmez annemin dilinden
İnsanların komşuluğu
Nelere alışılmaz sanki zamanla.
Ufacıktım ben o sıralarda
Sevgilim yoktu hatırlayacak
Şimdi olduğu gibi İstanbul’da
Rahmetli haminnemi düşünürdüm ancak
Ufacıktım ben o sıralarda.
Ve bir gün Mersin’e veda ettik
Beş sene, tam beş sene sonra
Annem, ben ve küçük kardeşim
Hepimizde bir yığın hatıra
Bir gün, Mersin’e veda ettik.
Aradan bunca zaman geçti
Rüzgârdaki yaprağa döndüm
Saadet içinde geçiyor ömrüm
Aradan bunca zaman geçti.
Ve bir rüya gibi hatırlıyorum şimdi,
Sıcak yaz gecelerinde,
Bundan bilmem kaç sene evvel
Hür ve mesut yaşadığım Mersin’de
Bir rüya gibi hatırlıyorum şimdi.
Muzaffer Tayyip Uslu, Şimdilik
