Behçet Necatigil, “evlerin şairi” olarak bilinir. Özgün bir dile sahip olan şair; şiirlerinde küçük insanların hayatını, bireyin yalnızlığını, özlemi, sevgiyi, sevinci işlemiştir. Modern şiir yazan şair, şiirinde geleneksel olandan beslenmiştir. Şiirlerinde umutsuzluk yoktur, karamsar bir hava sezilmez, onun işlediği olumsuz durumlar gerçekçi bir zaviyeden ve olduğu kadar ele alınır. Burası bir şiir dediğimiz bölümde Behçet Necatigil’in Nilüfer şiirine yer vermek istedik.
Ben oraya koymuştum, almışlar,
Arasına sıkışık saatlerin.
Çıkarır bakardım kimseler yokken;
Beni bana gösterecek aynamdı, almışlar.
Kışken ilkyaz, sularımda açardı
Buzlu dağlar gerisine kaçıracak ne vardı?
Eski defterlerde sararırmış yaprak.
Beni bana gösterecek anlamdı, almışlar.
Bir ışıktı yanardı gecelerde;
Akşam, çiçekler uykuya yattı,
Sardı karşı kıyıları karanlık- –
Beni bana gösterecek lambamdı, almışlar.
