Orhan Veli, Melih Cevdet ve Oktay Rıfat ile birlikte Garip akımını kurduğunda ağır söz sanatlarına, kurallara, aruza hece ölçüsüne karşı çıkmış, şiirde sadeliği savunmuştu. Büyük anlatıların yerine küçük insanların hayatlarını taşımıştı şiire. Kısa süren ömrü ve geride az eser bırakmasına rağmen edebiyatımızda yerini korumayı başarmıştır. Şiirleri hâlâ okunmakta, sevilmektedir. Burası bir şiir ve bu şiir Orhan Veli’nin Macera şiiri.
Küçüktüm, küçücüktüm,
Oltayı attım denize;
Bir üşüşüverdi balıklar,
Denizi gördüm.
Bir uçurtma yaptım, telli duvaklı;
Kuyruğu ebemkuşağı renginde;
Bir salıverdim gökyüzüne;
Gökyüzünü gördüm.
Büyüdüm, işsiz kaldım, aç kaldım;
Para kazanmak gerekti;
Girdim insanların içine,
İnsanları gördüm.
Ne yârdan geçerim, ne serden;
Ne denizlerden, ne gökyüzünden ama…
Bırakmıyor son gördüğüm,
Bırakmıyor geçim derdi.
Oymuş, diyorum, zavallı şairin
Görüp göreceği.
