Burası bir kitap ve bu kitap Nobel ödüllü yazar Kazancakis’in Günaha Son Çağrı adlı romanı.
Romanı bizzat Kazancakis şöyle anlatıyor: “Günaha Son Çağrı’yı yazdığım gündüz ve geceler boyunca, İsa ile birlikte Golgota’ya çıkarken duyduğum dehşeti, hayatını ve ölürken çektiği acıları yaşarken duyduğum yoğunluğu, anlayışı ve sevgiyi başka hiçbir zaman duymadım. İçimi kemiren bu duyguları ve insanlığın büyük umudunu yazarken gözlerim dolu dolu oldu heyecandan. İsa’nın kanının bu denli tatlı ve acı olarak yüreğime damla damla aktığı olmamıştır hiç. (…)İsa’nın hayatının her ânı, bir çatışmadır, bir zaferdir. Basit insan zevklerinin yenilmez, büyüleyici niteliğine üstün gelmiştir; ayartılışlara karşı direnmiştir; bedenini sürekli olarak ruhsallaştırmış, sonunda göğe yükselmiştir. Golgota Tepesi’ne varmış ve Çarmıh’a çıkmıştır. (…) Bu kitap bir hayal hikâyesi değildir; mücadele eden herkesin itirafıdır. Yayımlamakla ödevimi yerine getirdim; hayatta çok acı çekmiş, büyük umutları olan birinin ödevini. Sevgiyle bu kitabı okuyacak her özgür insan, eskisinden daha çok, eskisinden çok daha iyi bir şekilde İsa’yı sevecektir.”
Günaha Son Çağrı yayınlandıktan sonra yazar aforoz edilmiştir. Kitaba adını veren olay ise hakikatte oldu mu olmadı mı kimseler bilmiyor. Müslümanlara göre çarmıhtaki zaten İsa değildi. Hıristiyanlara göre ise İsa çarmıhta tüm iyi Hıristiyanlar için ölmeyi göze almıştı. Ayartıcı karşısında teslim olmuş bir ruh olarak anlatıla geldi. Ne zaman ki Kazancakis Hz. İsa’nın İsa yanına, insan yanına dikti gözlerini, o vakit ermiş, peygamber, melek olmanın aslında o kadar da kolay olmadığının altını bir insanın kanıyla çizdi.
“Hiç korkum yok. Burnumu Tanrı’nın işine sokmuyorum ve dünyanın kurtarılıp kurtarılmaması umrumda değil. Utanmayı unuttuğu gibi, Tanrı korkusunu, baba sevgisini ve insanların düşüncelerine kulak vermeyi de bir yana bırakmıştı.”
Roman Hıristiyanların Hz. İsa’yı Tanrılaştırma iddialarına karşıt bir yerden yaklaşıyor, Kazancakis Hz. İsa’yı İsa olarak anlatıyor. Bütün meselelere insani yönden yaklaşıyor yazar; acıları, korkuları, günahları, zaafları, tedirginlikleri anlatıyor.
Tam da bu nedenle herkesin okuması gereken bir roman. Vicdanımızı, insan olma yönümüzü ve acziyetimizi hatırlamak için. Belki de unutmamak için.
