«pîr sultan ölür dirilir» Bak şu bebelerin güzelliğine kaşı destan gözü destan elleri kan içinde kör olasın demiyorum kör olma da gör beni damda birlikte yatmışız öküzü hoşça tutmuşuz koyun değil şu dağlarda san kendimizi gütmüşüz hor baktık mı karıncaya kırdık mı kanadını serçenin vurduk mu...

Şu fakir mahallede bir göz evim olsaydı, Nasıl sevinç içinde çıkardım şu yokuşu Arkadaşlık ederdi yolda ihtiyar komşu. Nasıl hafif gelirdi eve taşıdıklarım. Kapıyı ben çalmadan açıverirdi karım Her akşam tekrarlardım onun güzel adını. Boynuma atılarak: “Baba!…” derdi çocuğum Onu...

Hüzünlü küçük çocuk, şafağa dört saat kaldı. Çimento çuvalından yatağın, plastiğin yırtılmış. Kahvaltın musluk suyu, akşam yemeğin uyku; Sen, büyüklerinin koruyamadığı insan. Tavşanlı halısı olan odanda oyuncaklar vardı yerde ama insanlar fakirleştikçe belli olmuyor bir şey gazete kağıdı...

Eloğlu binlik bozdurur Ben bozduramam Eloğlu başını yastığa kor komaz uyur Ben uyuyamam Eloğlu sofrasında dokuz türlü Benim aç yattığım olur bazen Benim evim gecekondu Eloğlunda apartıman Eloğlunda ince müzik Benimkisi aman aman Benim kuru başım bana yeter Eloğlunda karı kızan Ben keçileri kaybettim Eloğlunda...

Karacaoğlan’ın bu şiiri, insanın dünyaya gelişini ve buradan ayrılışını sade fakat sarsıcı bir dille anlatır. Ölüm karşısındaki çaresizlik, mahşer düşüncesi, dünyanın yüklerinden sıyrılma ve gerçek sevginin yöneldiği yer, şiirin temel izleğini oluşturur. Her dörtlükte insanın kendi acziyle...

Burası bir şiir bu şiir Fazıl Hüsnü Dağlarca’ya ait. Ölüm herkes için ana meseledir. Şair bu şiirinde kişinin hayatla, kainatla olan bağının kopmaz olduğunu vurgulamakta, ölümle hayatın arasındaki geçişi şiirsel bir biçimde dile getirmektedir. Bu adam ölmüştür ama, Düşmedi toprağa henüz vakit....

Winchester ve Colt 45 Soluk Yüz Batı’ya saldırıyor. Kartal bakışıyla onları gözlüyor Kızılderili Oturan Boğa. Uygar Buffalo Bill şerif yıldızı takmış yırtıcı bir hayvan. Kızılderilileri avlıyor, Karaderilileri, Tunçderilileri, Sarıderilileri, aslında deri tüccarı Buffalo Bill. Çeviren: Ülkü Tamer...

Ece Ayhan’ın şiirinde ölüm, yalnızca hayatın sona erdiği bir eşik değildir; tarihin, şehrin ve insanın birbirine karıştığı karanlık bir hafızadır. Dizeler ilerledikçe cenazeler, çocuklar, askerler, sokaklar ve şehirler aynı sahnenin parçalarına dönüşür. Şair, gündelik dilin alışılmış düzenini...

Bazı yolculuklar göğe doğru başlar, fakat insanı kendi içine götürür. Elini tuttuğumuzda ayakları yerden kesilen birinin ardından bakarken, uçuşla düşüş arasındaki o ince çizgide bekleriz. Güneşe yüzünü dönen, sonra sırtını veren; uzaklaşırken gidene benzemeyen birinin hikâyesidir bu. Burada rüya,...

Garip akımının etkisinde şiirler yazan Rüştü Onur, 22 yaşındayken ömrünün baharında hayata veda etmiş, geriye küçük bir şiir birikimi bırakmıştır. Burası bir şiir ve her zaman genç kalacak olan bir şairden şiir okumak istedik. Bir hastalıktan sonra, Mektup yazdım eşe dosta – İadeli taahütlü –...