Samiha Ayverdi, 1905 yılında Şehzadebaşı’nda doğdu. 1921 yılında İnâs Rüşdiyesi’ni bitirdi. Daha sonra eğitimine özel olarak devam etti. Fransızca ve keman çalmayı öğrendi. Evlerindeki nitelikli kütüphane sayesinde bilgiden uzak kalmadı. On dokuz yaşında evlendirildi fakat anlaşamadığı eşiyle, bir kızı olduktan sonra ayrıldı.
Ufak yaşlardan itibaren babasıyla beraber katıldığı selâmlık sohbetleri sayesinde birçok tanışıklığı oldu. Ayrıca burada edindiği bilgi ve kültür birikimi Ayverdi’yi besledi ve eserlerine kaynaklık etti. Sultan Reşad ve Sultan Vahdeddin dönemlerini, II. Meşrutiyet ile İttihat ve Terakki dönemini, Balkan savaşlarını ve I. Dünya ile İstiklâl savaşlarını ve Cumhuriyet dönemini idrak eden Ayverdi, gözlemlerini, intibalarını ve toplumsal değişimleri eserlerine yansıtmıştır.
Hayatındaki kırılma noktası Kenan Rifâî ile tanışmasından sonra olmuştur. Kenan Rifâî, onu yazmaya teşvik etmiştir. Yazarlığı dışında çok aktif bir cemiyet hayatı vardı ve birçok kurumun ortaya çıkmasında etkisi oldu ve bazılarında aktif yer aldı. Bunlardan bazıları İstanbul Fetih Cemiyeti, İstanbul Enstitüsü, Yahya Kemal Enstitüsü, Türk Ev Kadınları Kültür Derneği ve Kubbealtı Akademisi’dir.
İlk romanı Aşk Budur’u 1938 yılında, otuz üç yaşındayken çıkardı. Daha sonra art arda bir öykü kitabı ve yedi roman daha yayımladı. O dönemde Necip Fazıl gibi önemli isimlerden övgüler aldı. 1948’de yayımladığı son romanı Mesihpaşa İmamı’ından sonra roman yazmadı.
Eserlerinde anlatım tekniklerini çok önemsemeyen Ayverdi, dünya görüşüne çokça yer verdi. 1993’te İstanbul’da vefat etti.
